βροχη
καποια στιγμη αρχισε να βρεχει..ανοιξα την ομπρελλα..μια βροχη σιγανη θλιμμενη..που μουσκευε την καρδια μου..σταγονες φωλιασαν στα φυλλα των δεντρων..η ασφαλτος γυαλι στο πιο δυνατο της γκρι..η γνωστη μυρωδια βρεγμενου χωματος χαιδεψε την οσφρηση μου..
μου χαριζει εικονες η βροχη..ενα παραθυρο να δερνεται στο κτυπημα της..ομπρελλες να στραγγιζουν εξω απο την πορτα του σπιτιου..ενα ζευγαρι πλαστικες κοκκινες γυαλιστερες μποτες,
ενα ζευγαρι αθλητικα παπουτσια να βουλιαζει στον πλημμυρισμενο δρομο κι επειτα να ξεκουραζεται ηττημενο κατω απο δυνατη πηγη θερμοτητας..
ενα ζευγαρι να κανει ερωτα σταζοντας κατω απο ενα υποστεγο..
ειναι ενα παρε δωσε η βροχη..μου δινει τη μουσικη της,τη θλιψη της,τα δακρυα της..και με παιρνει ολοκληρη,με κανει δικη της ,μ αδειαζει..
